Iedere dag maken we wel situaties mee waar we van  leren. Er worden dan nieuwe verbindingen aangemaakt in ons brein. Maar blijven ze hangen? En verandert er daardoor iets blijvend in onze houding en gedrag?

Comfortzone
Soms wel, zeggen wetenschappers. Maar dat moeten dan wel ervaringen zijn die ons echt  raken. Uit een studie van Charles Jennings (2015) blijkt dat we het meest (70%) leren van persoonlijke ervaringen die oncomfortabel aanvoelen. Voor zo’n 20% leren we van coaching en het krijgen van feedback, en de overige 10% komt van de conventiobele vormen van leren (boeken, lectures, etc).

Bij een wildernistrail ervaren deelnemers intens hoe het is om buiten hun comfortzone te komen. Dat maakt diepe indruk, zodanig dat ze de trail als een ‘life-changing experience’ ervaren. Achteraf vertellen ze dat het een blijvende verandering in hun kijk op zichzelf, op anderen en op de wereld teweeg heeft gebracht. Hun houding en gedrag is dan getransformeerd.

Experiential learning
De kracht van het transformatieproces tijdens de trail zit ‘m in vier vormen van ‘experiential learning’, die deels in elkaar overlopen en versterken.

Ten eerste is er het ervaren zelf, zoals van de diepe verbondenheid met de natuur, het besef dat we zelf onderdeel zijn van de natuur in plaats van boven de natuur staan. Zo is bijv. de ‘night-watch’ een spannende ervaring om ’s nachts onder een prachtige sterrenhemel alleen te zijn in de wildernis met allerlei vreemde geluiden. Een unieke les die het zelfvertrouwen en de zelfredzaamheid onmiskenbaar vergroot.

Emotional learning
Het tweede leerproces is ‘emotional learning’. Deelnemers ervaren een diep ontroerend gevoel van de betekenis van het zorgvuldig observeren en diep luisteren naar de natuur en naar de ander. Het emotioneel delen van persoonlijke levensverhalen en het durven tonen van kwetsbaarheid, verdiept het zelfbewustzijn, en leidt tot meer open onderlinge verbondenheid.

Peer-learning
‘Peer-learning’ is het derde leerproces.  ‘Talking- stick’ sessies in de groep of een-op-een gesprekken vinden plaats in een open sfeer ven vertrouwen en veiligheid. De spiegeling van levensverhalen stelt de deelnemers in staat om na te denken over hun waarden en emoties, en om eigen ankerpunten te definiëren.

Social learning
Tenslotte is er ‘social learning’. De gidsen spelen daarbij een gbelangrijke rol. Met hun kennis van de natuur, hun professionaliteit, ervaring en wijsheid fungeren ze als rolmodel van natuurlijk leiderschap door hun eenheid met de natuur en de manier waarop ze met respect omgaan met de natuur.

Peak experience
De culminatie van deze leerprocessen zorgt ervoor dat ergens gedurende de trail elke delnemer die bijzondere ‘peak experience’ ervaart, het ‘defining moment’ dat levenslang verankerd blijft in het episodisch geheugen.

“There is always a crack, that’s how the light gets in.”

Leonard Cohen

Boy van Droffelaar, PhD

Lees ook

Wilderniservaringen verdiepen ons bewustzijn

Wildernis bezit vaak een ongerepte kwaliteit die de mogelijkheid biedt om ons gewone, ego-gestuurde bewustzijn te overstijgen, dat vaak wordt beperkt door sociale structuren, culturele constructen en kunstmatige omgevingen.

Maslow’s vergissing, menselijk contact en natuur

We kennen allemaal de beroemde piramide van Abraham Maslow (1928-1970), waarin fysieke behoeften, zoals voedsel en onderdak aan de basis staan.

Reis in eigen Wildernis

Een reis in de wildernis van ongerepte natuurgebieden is ook een reis in onze eigen ‘wildernis’. Die ontdekkingsreis naar ons diepe zelf stellen we vaak uit of durven we niet aan, we zijn eigenlijk bang om met onszelf te worden geconfronteerd. Toch dragen we allemaal...