De zomer is in volle glorie aanwezig. De warmte , soms zelfs de hitte, en de onvermijdelijke onweersbuien in de avond , brengt ons in andere sferen. Nederland zindert, de voetbalkoorts heeft ons dat speciale gevoel van verbondenheid met elkaar gegeven. Het is mooi te zien hoe een sportteam zo’n enorme energie en gevoel van eenheid kan ontketenen in een gehele natie en ver daarbuiten, zelfs als ze op het laatste moment verliezen.
Ik vraag me dan af: hoe ontstaat zoiets. Ergens , op een bepaald moment, wellicht in een bepaalde setting is die geest aangewakkerd. Minuscuul klein, een vonk, in een klein flitsje, misschien niet eens bewust, ontstaat een kiem en die brengt een kettingreactie teweeg eerst in het team zelf en vervolgens slaat het over naar de supporters en dan naar de hele samenleving en het groeit en groeit. Die kiem kan een enkel woord geweest zijn op het juiste moment, een gebaar, misschien wel een moment van stilte. Het is net als de trilling van de vleugel van een kolibrie in het Amazonegebied die kan uitgroeien tot een overweldigende orkaan in het Caribische gebied.
De vraag die zich dan opdringt is wat ging daaraan vooraf? Wat is de oorsprong van waaruit die kiem ontstaat, wat is de bron van de ingeving, die lijkt op te borrelen vanuit het niets?
Dit mysterie lijkt een kwantum-kleine energie-impuls vanuit het diepe niets te zijn, die we als mens allemaal wel eens ervaren. Het is de bron van creativiteit en ons voorstellingsvermogen hoe het anders zou kunnen. Vaak gaat er een moment van stilte aan vooraf. Grote nieuwe wetenschappelijke inzichten, Eureka!, fantastische artistieke uitingen, en ontroerende muziek is hieruit ontstaan. Maar we hoeven geen Einstein, Van Gogh of Mozart te zijn om open te staan voor deze piek-ervaringen. Ieder mens heeft dit potentieel. Iedereen is in wezen met dit vormloze niets vol met potentieel verbonden, zoals elke golf (wave) niet los kan worden gezien van de enorme oceaan van waaruit hij voortkomt.
Ook wij , als eenvoudige mensen, kunnen elkaar inspireren en een golf van energie en enthousiasme teweeg brengen en daarmee dienstbaar zijn naar onze omgeving. Het toelaten van die kleine “service-kiem” kan op elk moment uitgroeien tot iets moois, al is het maar een glimlach op het gezicht van je medemens.
Boy van Droffelaar, PhD
